خجسته و پر توان باد روزهمبستگی جهانی زنان!

              

فراست صالحی

درشرایطی به استقبال 8 مارس روز جهانی زن می رویم، که پس از گذشت بیش از یک سده از مبارزات زنان هنوز با پدیده خشونت علیه زنان در جامعه و خانواده از جمله خودسوزی، خودکشی، تن فروشی، فرار دختران جوان از خانه و خرید و فروش آنان از سوی عاملان سرمایه و... بخصوص در کشورهای بنیادگرای اسللامی روبرو هستیم.

پدیده خشونت علیه زنان هر چند انعکاسی از فرهنگ مردسالاریست، در عین حال رابطه نزدیک و تنگاتنگ و ریشه در نظام طبقاتی دارد. باید گفت که وضعیت موجود، حاصل رشد فزاینده  فقر، بیکاری، تورم و گرانی بیش از حد، که هر چه بیشتر توده کارگر و زحمتکش را به خط فقر نزدیک کرده است، می باشد. وضع موجود به کلامی دیگر، بازتابی از سیاست های نئولیبرالیسم جهانی، جهانی شدن سرمایه و جنگ و... از یک طرف و رشد بینادگرایی بخصوص در خاورمیانه از طرف دیگر می باشد که وضعیت سیاسی و اجتماعی زنان را بیش از پیش به مخاطره انداخته است.

بی حقوقی علیه زنان آنچنان در جامعه ما ریشه دوانیده است، که تمامی زنان جامعه را در بالاتری سطح ممکن تحت فشار قرار داده است. رژیم جمهوری اسلامی از همان روزهای اول حاکمیت خود نوک تیز حمله را علیه زنان نشانه گرفت و با طرح جداسازی در جامعه آنان را هر چه بیشتر در معرض بیکاری و خانه نشین کردن قرار داد و با سرکوب  مبارزات حق طلبانه آنان، کوشید هر چه بیشترآنان را منزوی نماید و در مقابل هم زنان در این با تداوم مبارزات پیگیر خود، علیه سیاست و قوانین زن ستیز جمهوری اسلامی ایستادگی کردند.
اعتراضات و مبارزات وسیع زنان در روز 8 مارس 1357 نمونه ی بارزی از مقاومت زنان در مقابل فرمان خمینی علیه حجاب اجباری بود.

 دولت احمدی نژاد نیز که با خود تعمیق بحران های موجود در جامعه ایران را بهمراه آورده است، برای گریز از تنگناهای سیاسی و اجتماعی و تحکیم حاکمیت خود، بحران اتمی را هم به وسیله و بهانه ای برای به عقب راندن  جنبش های اجتماعی موجود در جامعه، از جمله جنبش زنان تبدیل کرده است و تعرض  خود را بر زنان افزایش داده است.

درچند روز اخیر در شرایطی که در آستانه روز جهانی زن قرار داریم، نیروهای سرکوبگر رژیم با حمله به تجمع اعتراضی زنان مبارز و دستگیری آنان بمنظور ایجاد فضای رعب و وحشت در میان مردم، برای جلوگیری از برگزاری مراسم 8 مارس تلاش نموده است. امری که بدون شک مانند همیشه تاثیری در گرامیداشت این روز نخواهد گداشت.

خواست، مطالبات و مبارزات تعمیق یافته  جنبش زنان امروز فراتر از برگزاری مراسم 8 مارس است  و تبلور این امر بدرستی در قطعنامه های زنان در 8 مارس نیز خود را نشان داده و می دهد.

جنبش زنان در ایران امروز می رود تا رادیکال تر از همیشه در جهت خواست ها و مطالبات انقلابی خود قدم بردارد. این جنبش با اتکا به خود و اتحاد هر چه بیشتر نیروهای انقلابی  و جنبش های دیگر درون جامعه از جمله جنبش کارگری، دانشجویی و جنبش انقلابی مردم کردستان به یک جنبش سراسری بدل گردد.

جنبش زنان این ظرفیت را دارد و می باید  به یک جنبش تعرضی و توده ای تبدیل گردد. این امر در گرو دخالت دادن هر چه بیشتر توده زنان کارگر و زحمتکش و مطرح کردن و  خواست ها و مطالبات آنها با افقی سوسیالیستی است.

معضلات زنان امریست سیاسی – اجتماعی و طبقاتی. در روز 8 مارس امسال جنبش کارگری ضروریست به متحد اصلی آنان تبدیل گردد، در غیر این صورت جنبش زنان به یک جنبش حاشیه ای و غیر توده ایی مبدل گشته و به آسانی از طرف بورژوایی و نیروهای لیبرالی تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. معضلات و مسائل اکثریت زنان کاگر و زحمتکش و زنان خانه دار، امریست که با ستمکشی فراجنسی نیز عجین است و این درد بزرگ پاسخ کامل و ریشه ای خود رادر ابعادی هم جانبه از طریق دگرگون ساختن حاکمیت و نظم وارونه موجود  میگیرد

روز 8 مارس را به روز اعلام همبستگی جهانی زنان علیه خشونت و هر گونه بی عدالتی در جامعه تبدیل نمائیم و با هر چه پرشکوه تر کردن صف مبارزاتی زنان و محکوم کردن سیاست دولتهای ایران و آمریکا علیه سیاستهای ضد انسانی صدای خود را در این روز به گوش جهانیان برسانیم.

 

زنده باد 8 مارس روز همبستگی جهانی زنان