پیام کمیته خارج کشور حزب کمونیست ایران
به مراسم بزرگ داشت سالگرد کشتار زندانیان سیاسی سال 1367


ناقوس مرگ با قتل­عام هزاران زندانی سیاسی در سال 1367، در سراسر ایران به صدا درآمد. نمونه این­گونه کشتارها فقط در تاریخ حاکمیت­های دیکتاتوری ثبت شده است. هنوز هم چوبه­های دار و جوخه­های اعدام در ایران فعال است و جان می­گیرد. هنوز هم زندان­های مخوف جمهوری اسلامی در سراسر ایران، پر از انسان­های آزادی­خواه و مبارز و معترض سیاسی، فرهنگی و اجتماعی است که در زیر شدیدترین شکنجه­های جسمی و روانی قرار دارند.

جمهوری اسلامی، از همان ابتدای حاکمیت­اش سرکوب و کشتار مخالفین خود را آغاز کرد. انحلال احزاب و سازمان­های سیاسی، انحلال شوراها و دیگر تشکل­های کارگری، حمله به تجمعات زنان، بستن روزنامه­ها، کشتار مردم خوزستان، ترکمن صحرا و حمله همه جانبه به کردستان، سرکوب دانشجویان و بستن دانشگاه­ها و اعدام­­های اوایل انقلاب، سال­­های 60 تا 62 و قتل­عام هولناک زندانیان سیاسی در بهار و تابستان سال 67، اساسا با هدف سرکوب انقلاب و مرعوب کردن جامعه و گردن نهادن به یک سیستم فاشیستی مذهبی صورت گرفت. مسلما تا روزی که این سیستم وحشی و آدم­کش برجاست سرکوب، اختناق و اعدام و فقر و فلاکت نیز ادامه خواهد یافت.

ارزنده­ترین راه برای یاد و گرامی­داشت عزیزان جان باخته، مبارزه پیگیر برای برقراری آزادی و برابری و انسانیت در جامعه ایران است. از این رو ضروری است که جنبش­های آزادی­خواه و برابری­طلب، زندانیان سیاسی سابق ایران، همراه با طبقه کارگر و محرومان و ستم­دیدگان جامعه و پیشروان کمونیست، در یک صف متحد طبقاتی در جهت آزادی فوری و بدون قید و شرط همه زندانیان سیاسی و لغو هرگونه شکنجه روحی و جسمی و اعدام مبارزه کنند.

حزب کمونیست ایران، در جهت لغو هرگونه شکنجه جسمی و روحی و اعدام، و آزادی بدون قید و شرط زندانیان سیاسی، آزادی بیان و قلم و تشکل و در جامعه­ای مبارزه می­کند که در آن احترام به حرمت انسانی و آزادی­های فردی و اجتماعی و رفاه و شادی پیش شرط آن به شمار می­آید.

ما ضمن ابراز هم­دردی و همبستگي با زندانیان سیاسی و خانواده­های رنج کشیده آنان, براي سرنگونی جمهوری اسلامی و برای تحقق آزادی، برابری، حکومت کارگری به نيروي اجتماعي طبقه كارگر و محرومان جامعه مبارزه مي­كنيم. جامعه­اي كه در آن نه تنها اختناق، سانسور، شکنجه، اعدام، زندان سیاسی، نابرابری جنسی، اقتصادی، اجتماعی و فقر و فلاکت وجود نداشته باشد، بلکه با رهایی کل جامعه از ستم و تعرض سیستم سرمایه­داری، درد و رنج و زخم زندانیان سیاسی و خانواده­های زندانیان جان باخته التیام یابد.


با ادامه مبارزه در راه آزادی و برابری و انسانیت، یاد عزیزان جان باخته را همواره گرامی می­داریم!

کمیته خارج کشور حزب کمونیست ایران
دهم سپتامبر 2005